O SPEKTAKLU

Miejscem akcji spektaklu jest hotel – (nie-)miejsce prowizoryczne, ulotne, oraz podatne na przestępstwa. W tę tajemniczą przestrzeń autorki wpisują konwencję kryminału, przewrotnej analizie poddając motyw kobiety-ofiary. „Hotel H.****” to przedstawienie inspirowane m.in. kinem Alfreda Hitchcocka, malarstwem Edwarda Hoppera oraz twórczością Petera Handke. Twórczynie podejmują w nim dialog z niesławnym, wizualnym dziedzictwem male gaze, które uprzedmiotawia, seksualizuje lub/i wykorzystuje kobiety jako narzędzie dla budowania przewagi męskich postaci. W efekcie ciało kobiety ukazane przez męskie spojrzenie znaczy dla oglądających więcej niż faktyczne działania, cele i perypetie bohaterek. W spektaklu „Hotelu H.****” autorki podejmują ten temat z poczuciem humoru, bawiąc się formą i nieustanną dekonstrukcją. Widz prowadzony z pokoju do pokoju przegląda się w metamorfozach nieskończonych ról, realizowanych przez cztery performerki: detektywki, zamordowane, oprawczynie…

Spektakl powstał w ramach programu OFF Polska organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Dominika Knapik

Jest choreografką, reżyserką, tancerką i aktorką. Absolwentką Akademii Sztuk Teatralnych im. St.Wyspiańskiego w Krakowie na Wydziale Aktorskim. Laureatka wielu stypendiów (DanceWeb w 2007 roku, ArtsLink w 2009, a w 2011 roku stypendium Ministerstwa Kultury) i rezydencji artystycznych (m.in. Tanzhaus Düsseldorf). W 2008 roku współtworzyła kolektyw artystyczny Harakiri Farmers, z którym zrealizowała wiele interdyscyplinarnych projektów prezentowanych na festiwalach takich jak: Polska Platforma Tańca, Polish Express III w HAU w Berlinie, Festiwal Malta w Poznaniu czy Bonn International Dance Solo Festival. W 2012 roku zainicjowała przegląd Nowy Taniec w Starym Krakowie, a także współpracowała jako kuratorka dla Krakowskich Reminiscencji Teatralnych. Regularnie współpracuje z ważnymi instytucjami krajowymi i zagranicznymi, takimi jak Narodowy Stary Teatr w Krakowie, Nowy Teatr w Warszawie, Narodowy Teatr w Warszawie, Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie, MCHAT/Moskwa, Thalia Theater w Hamburgu, Schauspielhaus Bochum czy University of Michigan. Jako choreografka współpracowała m.in. z: Igą Gańczarczyk, Eweliną Marciniak, Mają Kleczewską, Radkiem Rychcikiem, Anną Smolar, Anną Augustynowicz, Pawłem Łysakiem, Janem Klatą, Moniką Strzępką, Pawłem Miśkiewiczem, Remigiuszem Brzykiem, Bartoszem Szydłowskim, Malcolmem Tulipem, Julią Wissert i Olafem Kröckiem. Autorka choreografii do większości spektakli Eweliny Marciniak (m.in. „Amatorki”, „Portret Damy”, „Morfina”, „Śmierć i dziewczyna”), ostatnio Der Boxer w Thalia Theater Hamburg (Nagroda Faust), Die Jungfrau von Orleans w Nationaltheater Mannheim, Die Jakobsbücher i Iphigenia w Thalia Theater w Hamburgu. W 2015 roku została nominowana do prestiżowej nagrody Paszporty Polityki w kategorii „Teatr”. Laureatka wielu nagród indywidualnych (m.in. Złotej Maski za Leni Riefenstahl. Epizody Niepamięci, Nagroda Prezydenta Miasta Rzeszowa za choreografię do Portretu Damy, nagroda za choreografię do spektaklu Baba- Dziwo w ramach konkursu Klasyka Żywa 2019) oraz nagród kolektywnych (Tukan OFF/PPA Wrocław za spektakl „Nie ja”, I Nagroda w Konkursie „Nowe Sytuacje” podczas Festiwalu Malta w 2008 roku za spektakl „keret”). Od 2017 roku pracuje jako reżyserka, wystawiając „Popołudnie Fauna” w Teatrze Rozrywki w Chorzowie, „Bang Bang” w Teatrze Jaracza w Łodzi, „Camp Cataract” w Teatrze Słowackiego w Krakowie oraz „Babę Dziwo” w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. W 2020 roku wyreżyserowała „Agon” – monodram choreograficzny, którego premiera odbyła się na Festiwalu Boska Komedia w Krakowie. W 2021 roku wyreżyserowała „Tiki i inne zabawy” we Wrocławskim Teatrze Pantomimy. Jej najnowszą pracą reżyserską jest spektakl “VALESKA, VALESKA, VALESKA, VALESKA”, który miał premierę w ubiegłym roku w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu. Styl Dominiki Knapik charakteryzuje się poczuciem humoru oraz swobodnym korzystaniem z różnych dziedzin sztuki. Jego materią są codzienne gesty poddane silnej formalizacji. W swoich pracach łączy teatr dramatyczny, taniec i performans z feministycznym zacięciem. http://dominikaknapik.com/bio/

Hertz Haus

Zespół założony w 2018 r. w składzie: Magdalena Kowala, Natalia Murawska, Joanna Woźna i Anna Zglenicka.

Tancerki tworzą własną estetykę, korzystając z tańca współczesnego, fizycznego, a także z improwizacji i działań performatywnych i dążą tym samym do stworzenia własnego języka ruchu. W 2019 roku tancerki założyły stowarzyszenie Córy Kultury, którego misją jest przybliżanie myśli tanecznej wielu odbiorcom, tworzenie repertuaru oraz programu artystyczno-edukacyjnego.

Produkcje zespołu:

– „Her(t)z” [2018; chor. i wykonanie – Hertz Haus; 50 min]

– „102 i pół” [2019; chor. i wykonanie – Magdalena Kowala, Joanna Woźna; 10 min]

– „Solo na 4 kaski i stracony czas” [2019; reżyseria, chor. i koncept Anna Piotrowska; wykonanie i kreacja – Hertz Haus; 60 min]

– „Unbody” [2020; realizowany w ramach rezydencji Gdańskiego Festiwalu Tańca; choreografia i wykonanie – Hertz Haus; współpraca artystyczna – Artur Bieńkowski; 60 min;

– „Portrety beznadziejne – spektakl usieciowiony” [2020; dofinansowany ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Kultura w sieci; 70 min]

– „My hopelessness” [2020; solo, chor. i wykonanie – Joanna Woźna; zakwalifikowane do międzynarodowego konkursu Solo Dance Contest 2021, 10 min]

– „Mirroring” [2021; chor. i wykonanie – Magdalena Kowala, Anna Zglenicka; współpraca artystyczna – Ulriqa Fernqvist i Peter Svenzon; realizowany w ramach rezydencji Gdańskiego Festiwalu Tańca; 40 min].

– „Frauen in Flammen” [2022: chor., reż., prod.: Magdalena Kowala, Joanna Woźna, Anna Zglenicka; wyk.: Magdalena Kowala, Joanna Woźna, Anna Zglenicka, Agata Śliwa, Mac Lewandowski; 50 min]

– „sześć” [2022: solo, chor. i wyk.- Magdalena Kowala, muzyka – Jacek Rezner; 30 min]