Juliusz Grzybowski
doktor filozofii, pracuje na Wydziale pedagogiczno – artystycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Kaliszu oraz na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Łodzi na kierunku: Choreografia i Techniki Taneczne. Były tancerz Teatru Tańca Alter. Zajmuje się filozofią tańca, wolnością oraz niezmiennie Heleną Trojańską. Autor ponad czterdziestu artykułów naukowych, ważniejsze publikacje: „Artefakty – historia tajemna”, „O tym, czy jest miejsce dla wyobraźni w państwie doskonałym, to znaczy o tym, czy wyobraźnia prowadzi do szczęścia” , „Wykład o improwizacji”, „O tym czy taniec jest bezmyślny”, „Szkoła niewolników”, „Piękno, czyli wieczność ukazująca się w czasie”, „Lęk przed nieobecnością. O różnicy między młodym i nowym” , „O męstwie, czyli wolności, a także o tym, czy wolność można zagwarantować” ,„Dlaczego Platon pyta o Atlantydę, albo dlaczego Platon pyta poetów o Państwo”, „Taniec labiryntu albo o tym, co wyrył Przesławny Kulawiec na tarczy Achillesa”, „O próbie”, „Wprowadzenie do ontologii pojedynku”. Prowadzi okazjonalne wykłady na festiwalach tanecznych (Kalisz, Łódź, Warszawa, Połczyn Zdrój), w 2012 współpracował z zespołem „Pracownia Fizyczna” przy choreografii Fajdros, od 2011 roku wspólnie z Witkiem Jurewiczem poszukuje punktów stycznych tańca i filozofii. Aktualnie pracuje nad monografią o tańcu w filozofii Platona. Ma za sobą nieśmiałe próby literackie, opowiadanie „o starym sadzie piłce nożnej i plastelinowej babce” zdobyło Grand Prix na festiwalu Konfrontacje w Lesznie. Razem ze swoimi dziećmi Michałem i Zofią napisał bajkę „Skarb Nienazwanej Góry.” Ostatnio wydał książkę „Państwo Tańczące. Mitologiczne Źródła Platona Nauki o Tańcu.”.