W publikacji Ciało i pamięć w teatrach Tadeusza Kantora oraz Piny Bausch Anna Królica zestawia dwa niezwykle popularne teatry, szukając dla nich miejsc wspólnych, i korespondencji myśli ich twórców. Rozważania o wspomnianych teatrach prowadzi autorka posługując się tropami ciała i pamięci, ale stosuje je w nieoczywisty sposób. Zamiast w dyskursie pamięciowym umieścić Kantora, odnajdziemy – w nim Bausch oraz Tanztheater Wuppertal. Natomiast ciało staje się pierwszoplanowym tropem w poszukiwaniach istoty teatru Kantora. Ta zamiana narzędzi i perspektywy wydobywa sugerowaną w tytule bliskość idei spajającą działania Bausch i Kantora w dziele teatralno-tanecznym w celu przywołania „tego, co raz już było”. 

Opowiadanie o fenomenach obu teatrów płynie dość autonomicznym nurtem, dzieląc książkę na dwie części, jednak najważniejszy staje się ostatni, trzeci, rozdział, spajający pojawiające się wcześniej wątki dzięki włączeniu do narracji mitu o Orfeuszu. W ostatniej części autorka wykazuje dodatkowe sensy, powiązania i sploty istniejące pomiędzy konstruowanymi światami scenicznymi dwojga niezwykłych artystów.

Dr hab. Łucja Iwanczewska (Katedra Performatyki UJ), takimi słowami podsumowała tę pracę: „Autorka książki dostrzegła możliwości połączenia dwóch ruchowych i cielesnych światów powiązanych pamięcią i wymazaniem, ruchem cierpienia i ocalenia, tańcem miłości i śmierci. Dlatego bardzo cenię sobie tę opowieść, w której zanurzamy się, nie tylko dostarczając sobie wiedzy o spektaklach Kantora i Bausch. Ale przede wszystkim na to nieoczywiste, a urealnione w książce Królicy, przymierze Kantora i Bausch przenosi nas w transaktywny wymiar twórczości obojga artystów, odpowiadając na pytanie, dlaczego wciąż ta twórczość budzi nasze empatyczne poruszenia. Wierzę, że książka Anny Królicy przyniesie także empatyczne poruszenia osobom czytelniczym.”

Anna Królica – krytyczka, badaczka i kuratorka tańca; adiunktka w Katedrze Teatru i Sztuki Mediów UAM w Poznaniu. Autorka Sztuki do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (2011) oraz Pokolenia Solo. Choreografowie w rozmowie z Anną Królicą (2013). Kuratorka i redaktorka albumu Nienasycenie spojrzenia. Fotografia tańca (2017). Do najważniejszych jej projektów kuratorskich należą: Festiwal Tańca Współczesnego „Pamięć miasta” (2022-2024), „Róbmy miłość, a nie wojnę” we współpracy z Adamem Kamińskim (Scena Tańca Studio, Warszawa, 2017-2018), „Maszyna choreograficzna” oraz „Maszyna choreograficzna. Schlemmer. Analogie” (Cricoteka, Kraków, 2013-2016), „Z perspektywy żaby” (CK Zamek, Poznań, 2015) oraz „Archiwum ciała” (CK Zamek, Poznań, 2013). Członkini Rady Programowej Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca (podobnie jak w latach 2011-2013). Znajduje się w Zarządzie Sekcji Tańca i Baletu ZASP. Była jurorką Komisji artystycznej podczas Polskiej Platformy Tańca w latach 2008, 2012 i 2017. Stypendystka MKiDN (2012, 2020) i Miasta Krakowa. Prezeska Fundacji Performa, www.fundacjaperforma.com.